Op 25 mei verliep het ultimatum van de vakbondskoepels FNV, CNV en VCP aan het kabinet-Jetten. Hoewel het kabinet de verdere verhoging van de AOW-leeftijd (voor nu) heeft geschrapt, is dat niet het geval met de bezuinigingsplannen op de WW en WIA. Als er nu serieuze acties volgen, is dit een stap voorwaarts voor de klassenstrijd in Nederland.
De bezuinigingen op de WW en WIA en zijn namelijk directe aanvallen op de werkende klasse. Het is precies de taak van de vakbonden om deze verworvenheden te verdedigen tegen verdere afbraak.
Dat er stakingen en werkonderbrekingen als strijdmiddelen genoemd worden, is dan ook zeker positief. Een manifestatie op het Museumplein of Malieveld is niet voldoende om deze plannen van tafel te krijgen. Daarvoor is het nodig dat de kapitalisten en hun kabinet pijn gaan lijden – dat is precies de essentie van staking. Op het moment van schrijven is er, naast regionale manifestaties, in ieder geval een OV-staking gepland voor 24 juni.
De bezuinigingsplannen zijn niet populair. Een peiling van EenVandaag (18 mei jl.) wijst erop dat 76 procent van de Nederlandse bevolking tegen de bezuinigingen op de WIA en AOW is en 52 procent tegen die op de WW. Zelfs onder de stemmers van de coalitiepartijen is een meerderheid tegen de bezuinigingen op de WIA en AOW.
Belangrijker is dit: 71 procent van de Nederlandse bevolking steunt mogelijke stakingsacties. Dat is een breed mandaat voor de bonden om in allerlei sectoren te mobiliseren tegen deze plannen.
Stakingen zijn nodig om de druk op te voeren. Strategische sectoren als de havens, het spoor en de luchtvaart zijn daarbij van groot belang. Belangrijker is om een strategisch plan te hebben, ook vooral voor als het kabinet niet direct inbindt.
Een algemene staking van 24 uur zou een eerste grote stap vooruit zijn. Juist omdat er in Nederland geen traditie van algemene stakingen is tegen kabinetsbeleid, zal dit het bewustzijn van bredere lagen van de werkende klasse vooruit helpen.
Er is veel onvrede en woede in de samenleving. Rechtse demagogen en reactionairen proberen dit te kanaliseren richting o.a. asielzoekers. Een bredere mobilisatie vanuit de vakbonden kan dit proces doorkruisen en zorgen dat de woede gericht wordt tegen dit kabinet en de kapitalistische klasse die ze vertegenwoordigt, de echte boosdoeners.
Enkel de val van dit minderheidskabinet kan de bezuinigingsplannen stoppen. Dat betekent dat er harde acties zijn en geen halve maatregelen. Dat is wat ieder actief lid van de arbeidersbeweging in gedachten moet houden.
Bouw het verzet op klassenbasis!