international marxist tendency nederland

De Nederlandse werknemers van KLM worden tegen hun Franse collega's van Air France opgezet. De Vereniging van Nederlands Cabinepersoneel speelt hierbij een negatieve rol die enkel de werkgevers steunt.

De werknemers van Air France hebben de afgelopen weken gestaakt, samen met vele andere sectoren in Frankrijk. Er is een massabeweging op gang gekomen tegen de nieuwe arbeidswet van minister El Khomri. Dit heeft de werknemers van Air France gestimuleerd tot het nemen van nieuwe acties tegen het massaontslag van 2900 werknemers. De beweging van oktober 2015 is opnieuw opgelaaid.

Om de stakende werknemers tegemoet te komen, zouden er mogelijk vluchten van KLM overgeheveld worden naar Air France, zo gingen de geruchten. Dit leidde tot paniekerige reacties van de Nederlandse heersende klasse, politici en ook de Vereniging van Nederlands Cabinepersoneel.

De Nederlandse heersende klasse heeft in 2004 toegestaan dat haar prachtkindje KLM ging fuseren met Air France en in feite een junior partner binnen de nieuwe holding werd. In het kader van 'de vrije markt' gaf zij de directe controle over een van de grootste werkgevers in Nederland over aan Air France. De Nederlandse staat nam niet eens een minderheidsaandeel in de nieuwe holding Air France-KLM (in tegenstelling tot Frankrijk).

Deze beslissing werd gedreven door de erkenning van de noodzakelijke internationalisering en monopolisering van het kapitaal. Om KLM te behouden als belangrijk Nederlands kapitalistisch bedrijf, was het noodzakelijk om deze in een grotere holding op te laten gaan.

Nu opeens vinden delen van de heersende klasse het opeens geen goed idee meer dat zij geen directe controle heeft. Het CDA sprak zich ervoor uit dat de Nederlandse staat ook aandelen neemt in de holding Air France-KLM (nu heeft deze alleen aandelen in KLM). Andere geluiden zijn dat het bedrijf maar weer opgesplitst moet worden om 'van die Franse chaos af te zijn'. Minister Asscher heeft echter laten weten dat dit niet aan de orde is, omdat de eenheid met Air France noodzakelijk is voor de internationale positie van KLM.

Campagne tegen de Franse arbeiders

Volgens de burgerlijke politiek en media zijn het uiteraard 'de stakende Fransen' die het probleem zijn. Hun onredelijke acties zouden er nu ook al voor zorgen dat onze KLM en dus onze economie geraakt worden. Terwijl de Nederlandse arbeiders op brave en redelijke wijze de broekriem aantrekken om offers te maken, zijn het weer die Fransen die herrie schoppen, aldus de rioolpers.

Het is daarom uiterst negatief dat de Vereniging van Nederland Cabinepersoneel (VNC) met deze retoriek meedoet en een handtekeningenactie heeft opgezet om de werknemers van Air France te vragen om te stoppen met staken. Hun alternatief is dat de arbeiders moeten praten met de directie. Alsof dat redelijk is in het geval van een onredelijke directie die 2900 werknemers wil ontslaan. Natuurlijk moet men als vakbond soms onderhandelen via overleg, maar als dat niets oplevert is de staking het alternatieve wapen.  De werknemers van Air France staken niet voor de lol. Dat de VNC-bureaucratie dit als twee totaal verschillende strategieën ziet, verraadt enkel dat zij zelf altijd het overleg wil, ook als het nadelig is voor de achterban.

Het probleem is er een van leiding. De VNC is akkoord gegaan met een verslechtering van de arbeidsvoorwaarden en wijst nu de arbeiders van Air France aan als misdadigers omdat zij verdere verslechteringen niet pikken. Hiermee kiest zij de kant van de werkgevers.

Dit terwijl de taak van de vakbond juist is om het gemeenschappelijk belang van de arbeiders voorop te stellen en haar achterban te informeren over de werkelijke situatie en oorzaken van de problemen. Het is begrijpelijk wanneer KLM-werknemers bang zijn dat alle opofferingen voor niets bleken te zijn. Het is echter onaanvaardbaar wanneer de VNC deze angst gebruikt om de Air France werknemers te schuld te geven. Ze speelt de rol van een achterhoede in plaats van een voorhoede.

Tegen verdeel en heers

In plaats van de kant van de werkgevers te kiezen, is het voor de vakbonden noodzakelijk om solidair te zijn met de werknemers van Air France. Aan de achterban van KLM moet uitgelegd worden dat verdere verslechteringen in de toekomst door de werkgevers afgedwongen zullen worden, onafhankelijk van of de Air France werknemers staken of niet.

Daarnaast is het nodig om banden aan te gaan met de Franse vakbond CGT en te pleiten voor het openen van de boeken als eerste maatregel van werknemerscontrole, om zo in te zien hoe het bedrijf er echt voor staat en hoeveel winst er op parasitaire wijze wordt weggesluisd terwijl de werknemers van Air France en KLM bloeden.

Het herverdelen van vluchten is geen oplossing, dat is enkel een herverdeling van de schaarste. In plaats daarvan zijn er investeringen nodig waardoor niemand gedwongen op straat komt te staan. Om dat te realiseren is het nodig om Air France en KLM te nationaliseren en zo uit de klauwen te halen van de aandeelhouders, om deze onder werknemerscontrole te brengen.

Deel dit artikel
FaceBook  Twitter