international marxist tendency nederland

Op 21 maart is er een raadgevend referendum over de nieuwe Wet Inlichtingendiensten en Veiligheid (Wiv), door tegenstanders de Sleepwet genoemd. Hoewel het referendum niet bindend is (en zeer waarschijnlijk genegeerd zal worden), geven wij een duidelijk stemadvies om tegen de wet te stemmen.

referendum sleepwet

De nieuwe wet vervangt de oude uit 2002, die werd opgesteld in een tijd waarin de heersende communicatietechnologieën nog anders waren. Nu er veel meer via de kabel en glasvezel gecommuniceerd wordt (het meeste internet), was het plan om de AIVD en MIVD nu ook wettelijk toestemming te geven om hier af te tappen. Dit mag in bepaalde gevallen ook via een soort 'sleepnet' waarin de communicatie van een groot aantal burgers afgetapt kan worden. Dit heeft terecht geleid tot zorgen van privacyschendingen. Er waren meer dan genoeg mensen bereid hun handtekening te zetten voor een referendum.

Een extra dimensie is dat gegevens, met toestemming van de minister, ongefilterd met buitenlandse diensten uitgewisseld mogen worden. In de inlichtingenwereld is alles quid pro quo, voor wat hoort wat. Dit betekent dat ongefilterde gegevens uitgewisseld kunnen worden met landen zoals de VS en Turkije. Zo kunnen bijvoorbeeld progressieve Turken in Nederland het slachtoffer worden van toekomstige repressie door de Erdogan-regering, als een bijeffect van een informatieruil.

De Nederlandse staat is geen neutrale scheidsrechter boven een egale democratische samenleving, zoals deze meestal wordt afgeschilderd. De Nederlandse staat is in een eeuwenlang proces ontstaan en geëvolueerd om de belangen te dienen van een heersende klasse van kapitaalbezitters. Vroeger waren dit de regenten en koopmannen, tegenwoordig zijn dit de bankiers en grootaandeelhouders van AEX-genoteerde bedrijven. Hoewel er door generaties van strijd van onderop meer en meer democratische rechten zijn losgewrikt, verandert dit niets aan het karakter van de staat. We hebben algemeen stemrecht, mogen ons vrij organiseren en hebben een bepaalde vrijheid van meningsuiting, maar in de laatste instantie maken de banken en multinationals de dienst uit. Dat zien we met de invloed van bedrijven als Shell op de belastingpolitiek, de verwevenheid van politici met het bedrijfsleven en de dreigementen dat de politiek wel de belangen van het bedrijfsleven moet dienen, anders gaan er banen en belastinggeld verloren, e.d.

Deze Nederlandse staat wordt toegestaan om meer gegevens over zijn burgers te verzamelen door middel van een sleepwet. Het meest gebruikte argument om dit te rechtvaardigen is de 'strijd tegen terrorisme', dat aloude argument dat altijd ingezet kan worden. De waarheid is dat de Nederlandse staat de dreiging van organisaties als ISIS en Al Qaida hier naartoe heeft gebracht door middel van imperialistische militaire missies in Irak, Afghanistan en Mali. Nederland doet mee met de internationale coalitie in Syrië en Irak. Daarnaast betekent meer informatie niet altijd dat aanslagen voorkomen worden. Hoe vaak hebben we wel niet gehoord dat een aanslagpleger in Europa 'onder toezicht was van de inlichtingendiensten.'

Een ander argument is de bescherming van 'onze' economie, dat wil zeggen, van de grote bedrijven. Sinds de crisis van 2008 is er een groeiend protectionisme, dus de diensten willen militaire en bedrijfsspionage uit landen als China en Rusland (en straks de VS?) tegengaan. Hier zien we duidelijker de aard van de wetgeving, een wet die een wapen is in imperialistische conflicten.

Dat de wet ook vastlegt dat er beperkingen zijn, verandert het karakter niet. De reeds bestaande Commissie van Toezicht (CTIVD) geeft wel advies, maar de minister kan dit naast zich neerleggen. Dat er met de nieuwe wet een Toetsingscommissie (TIB) komt om toestemming te geven voor het leggen van een sleepnet, maakt net zomin het verschil. Deze commissie is zogezegd onafhankelijk, maar bestaat nu uit een ex-medewerker van de AIVD (die sterk voor de nieuwe wet is) en twee rechters.

De wet is een beperking van democratische rechten. Mensen worden meer gemonitord, hun gegevens kunnen gedeeld worden met inlichtingendiensten van reactionaire regimes en de macht van het kapitalistische staatsapparaat wordt versterkt. Toegenomen bevoegdheden zullen op een bepaald punt tegen de arbeidersbeweging gebruikt worden. In Frankrijk hebben we al gezien hoe anti-terrorismemaatregelen werden gebruikt om de People's Climate March te verhinderen. In de VS probeerde de regering grip te krijgen op de bezoekers van een anti-Trump website. In Spanje worden democratische rechten systematisch afgebouwd door de regering van Rajoy in haar strijd tegen Catalaanse zelfbeschikking en critici van haar repressieve beleid. De Wiv 2017 past in die trend. Op 21 maart stemmen we dus best tegen, om een duidelijk geluid te laten horen.

 

Deel dit artikel
FaceBook  Twitter