Verklaring over het referendum van 6 april

Voor het raadgevend referendum van 6 april roept Vonk op tot een socialistische nee-stem, tegen de imperialistische politiek van de EU en in solidariteit met de Oekraïense werkende klasse. Lees hier onze verklaring.


Aanslagen in Brussel: hoe kan deze waanzin gestopt worden?

Opnieuw zagen we een meedogenloze slachtpartij tegen onschuldige burgers. Marxisten veroordelen zulke terreurdaden streng, net zoals ze de moord op duizenden mensen in Syrië en andere door oorlog verscheurde landen veroordelen. De vraag is: “Wat kan er gedaan worden om deze waanzin te stoppen?”


Eerder deze maand werd Moskou opgeschrikt door een luguber voorval. Een verwarde vrouw werd gearresteerd toen ze al schreeuwend bij de ingang van een metro station rondliep met een afgehakt kinderhoofdje. De vrouw in kwestie was gekleed in traditionele islamitische kledij en riep onder andere de kreet "Allah-uh Akbar" en "Ik ben een terrorist." Zij was afkomstig uit de voormalige Sovjetstaat Oezbekistan en was in de Russische hoofdstad aan het werk als kinderoppas.


Het Associatieverdrag met Oekraïne, een marxistisch standpunt

Het volgende artikel komt uit Vonk nr. 10 en dateert uit november. Het beschrijft ons standpunt m.b.t. het referendum over het Associatieverdrag met Oekraïne. Wij zijn zowel tegen het officiële ja- en nee-kamp. In plaats daarvan pleiten we voor een socialistische nee-campagne, in het belang van de Nederlandse en Oekraïense werkende klasse.


"De heersende klasse en de ‘socialistische’ regering zullen van deze aanslagen en de emotie die ze veroorzaken politieke munt willen slaan. Hiermee willen ze de aandacht van de gewone bevolking afleiden van de crisis, de desastreuze sociale gevolgen en het reactionaire beleid gevoerd in het belang van een kleine minderheid van patroons. In die zin moeten de oproepen voor ‘nationale eenheid’ worden verworpen door de linkerzijde in Frankrijk als in Nederland."


De overweldigende overwinning van Jeremy Corbyn voor het leiderschap van de Labour Party is een politieke aardbeving van gigantische proporties. Ze heeft de politieke kaart van Groot-Brittannië op z'n kop gezet. Honderdduizenden arbeiders en jongeren, snakkend naar verandering, vieren deze overwinning in het hele land. Michael Meacher heeft de Corbyn-campagne correct beschreven als 'de grootste niet-revolutionaire omkering van de maatschappelijke orde.'


Niemand had kunnen verwachten dat de verkiezingsrace voor de nieuwe leider van de Britse Labour Party zo spannend zou worden. De voorzittersverkiezing was een wedstrijdje ver-plassen tussen Blairistische kandidaten, totdat een groep parlementariërs besloot dat het misschien iets minder saai zou worden als de 'ouderwets linkse' Jeremy Corbyn ook mee zou mogen doen. De gevolgen hadden ze niet kunnen inschatten.


De overeenkomst die in de late uurtjes van 13 juli aan Griekenland opgedrongen werd, na een nachtelijke marathon van onderhandelen met de Eurotop, kan enkel als een vernederende overgave omschreven worden. Griekenland heeft in feite zijn zelfbeschikkingsrecht tegenover de Trojka opgegeven, in ruil voor een nieuw financieel wurgcontract en vage beloftes over een schuldherschikking (geen kwijtschelding) die op een later tijdstip- misschien- zal besproken worden. Deze overeenkomst zal geen zoden aan de dijk brengen. Het zal Tsipras en Syriza politiek uitschakelen en Griekenland op economisch vlak nog dieper in de recessie duwen. Het bracht ook diepe onenigheid in de Europese Unie aan het licht.


De Griekse kiezers hebben op een zeer duidelijke manier het dictaat van Europa verworpen. De uitslag van het referendum van zondag was een slag in het gezicht van de bankiers en de kapitalisten van Europa. Het definitieve resultaat van het referendum, gepubliceerd door het ministerie van binnenlandse zaken, was 61,3% nee-stemmers tegenover 38,7% ja. De algemene voorspelling dat de ja-stemmers voornamelijk uit de landelijke gebieden zouden komen, bleek onjuist te zijn.


In de aanloop naar het referendum heeft de politieke verdeeldheid in Griekenland ongekende hoogten bereikt. De gebeurtenissen in de afgelopen 48 uur laten de leugen achter de burgerlijke democratie zien. De trojka wil de bereidheid van de Griekse regering om concessies te maken niet accepteren en eist Tsipras’ aftreden. De conclusie is onvermijdelijk: binnen de grenzen van het kapitalisme zullen bezuinigingen nooit eindigen, en zeker niet binnen de dwangbuis van de door de Duitsers gedomineerde kapitalistische eurozone.


Zoek op deze site

Agenda

Geen evenementen

Abonnement

Neem een abonnement op Revolutie! Klik hier voor meer info.

Doneer aan Revolutie

Sluit je aan

Nieuwsbrief

Schrijf je in!
Gebruiksvoorwaarden