In de nacht van 13 op 14 april schoten de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk raketten af op Syrische doelen die gebruikt zouden worden voor de opslag en productie van chemische wapens. Deze aanval zou voortkomen uit 'humanitaire' overwegingen wegens een vermeende gifgasaanval van Assads regime op de plaats Douma. 

Dit artikel werd op 19 januari geschreven, toen de Turkse inval in Afrin net was begonnen. Erdogans regime zet nu volop door, zonder enig tegenwicht van de zogenaamde 'Westerse democratieën'. Dit onderstreept de analyse dat de Koerdische massa's niet kunnen rekenen op de grootmachten, maar enkel op de internationale solidariteit van de werkende klasse en jongeren.

Het jaar 2018 begon met radicale protesten in Iran. Over het hele land zijn er protesten geweest van voornamelijk arbeiders en arme lagen van de bevolking. Dit is de eerste golf van protest sinds de zogenaamde Groene Beweging van 2009. Hoewel de protesten in aantal niet zo groot zijn als die van 2009, zijn deze geografisch gezien wel meer wijdverbreid. Er is ook sprake van zeer radicale protesten. Hoewel ze begonnen met economische eisen (tegen werkloosheid, tegen prijsstijgingen), richten de protesten zich nu tegen de opperste leider Khamenei zelf en tegen het regime als geheel.

De regering van Donald Trump is om. Na een schijnbaar 'isolationistische' beginperiode, heeft de Amerikaanse regering op 6 april 59 Tomahawk-raketten op een Syrische luchtmachtbasis afgeschoten. De Nederlandse regering en EU hebben deze actie ondersteund.

De Duitse revolutionair marxiste Rosa Luxemburg stelde dat de keuze voor de mensheid 'socialisme of barbarij' was. Nergens is dat duidelijker dan in het Midden-Oosten. Oorlogen, sektarisch en religieus geweld, armoede, corruptie, tekorten aan voedsel en water. Wat hier nog bovenop komt is dat deze ellende door verschillende grootmachten op hypocriete wijze voor hun eigen propaganda gebruikt wordt. Redactioneel artikel van Vonk nr. 13.

Door de instemming van de PvdA gaan Nederlandse F-16's hun bombardementen in Irak nu uitbreiden naar Syrië. Dit is een imperialistische missie die geen oplossing zal vormen voor de ellende in Syrië en enkel gedreven wordt door de belangen van de Nederlandse heersende klasse.

Vijf jaar geleden kwamen de Arabische massa’s zonder enige organisatie, programma, plan of voorbereiding in opstand. Wat in de afgelopen decennia ondanks de petities van NGO’s en academische wereldverbeteraars geen centimeter was verschoven, werd in enkele weken afgebroken. De grote staatsapparaten, met honderdduizenden spionnen, politieagenten en militairen in dienst, konden slechts hulpeloos toekijken terwijl de massa de straat overnam.

‘Zwarte Donderdag’, zo zal men zich donderdag 7 januari 2016, blijven herinneren in Marokko.

Het afgelopen jaar zagen honderdduizenden mensen in het zuidoosten van Turkije hun woonplaatsen en buurten verwoest worden door de willekeurige en barbaarse aanvallen van het Turkse leger. Duizenden onschuldige mensen zijn gevangen gezet en honderden mannen, vrouwen en kinderen zijn vermoord in een barbaarse burgeroorlog die door het Erdogan-regime gevoerd wordt tegen de Koerdische bevolking van Turkije.

Sinds eind april ontwikkelt zich een strijdbare beweging van de arbeiders in de auto-industrie in Turkije. Het epicentrum ervan bevindt zich in Bursa. Ze strijden voor betere lonen en arbeidsomstandigheden en ook voor een democratische vakbondsvertegenwoordiging.

De troepen van ISIS zijn de belegerde stad Kobane aan de Turk-Syrische grens aan het insluiten. Duizenden Koerden zijn in doodsangst naar Turkije gevlucht in een wanhopige poging om bevoorrading en versterking te halen, maar werden tegengehouden door het Turkse leger, dat aan het voorkomen is dat versterking, wapens en voorraden de grens overgaan. Terwijl de rest van het leger toekijkt, wordt de bevolking van Kobane bedreigd met een afschuwelijk bloedbad.

Dit artikel behandelt de opkomst van de islamitisch fundamentalistische beweging ISIS in Irak, en de hypocriete houding van het Amerikaanse imperialisme daartegenover.